Thai (ภาษาไทย)English (United Kingdom)

greenbar_998x20

หน้าหลัก สะท้อนสื่อ สื่อสิ่งพิมพ์ นิตยสาร/วารสาร การใช้ภาษาบทความในนิตยสาร

greenbar_998x20

การใช้ภาษาบทความในนิตยสาร

331

1. บทบรรณาธิการ           

1.1 ผู้เขียน  ผู้เขียนบทบรรณาธิการโดยทั่วไปก็คือบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์  หรือนิตยสารฉบับนั้น ๆ นิตยสารมีบรรณาธิการเป็นผู้เขียนบทบรรณาธิการเพียงผู้เดียว        

1.2 เนื้อหา บทบรรณาธิการในนิตยสารมีเนื้อหาที่ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์หรือข่าวที่เกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วนเหมือนบทบรรณาธิการหนังสือพิมพ์  แต่เป็นการแสดงความคิดเห็นในเรื่องทั่วไป  เรื่องที่อยู่ในกระแสนิยมหรือเป็นการมองการณ์ไกลถึงอนาคต  หรือสะท้อนนโยบายหรือจุดยืนของนิตยสารในเรื่องใดเรื่องหนึ่งก็ได้          

1.3 การใช้ภาษา การใช้ภาษาในบทบรรณาธิการนิตยสารบางฉบับอาจมีความเป็นทางการ หรือความขึงขัง จริงจัง น้อยกว่าบทบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ บางครั้งจะพบว่าบรรณาธิการใช้ภาษากึ่งทางการหรือภาษาสนทนาที่เป็นกันเองกับผู้อ่าน เช่น การแทนตัวผู้เขียนว่า “ผม”  หรือ “ดิฉัน”  เป็นต้น  นอกจากนี้บทบรรณาธิการนิตยสารจะลงชื่อหรืออาจมีลายเซ็นของบรรณาธิการนิตยสารซึ่งเป็นผู้เขียนในส่วนท้ายของบทด้วย ซึ่งแตกต่างจากบทบรรณาธิการหนังสือพิมพ์  ที่จะไม่ระบุชื่อผู้เขียน

2. บทวิเคราะห์และบทวิจารณ์      ลีลาการใช้ภาษาในบทวิเคราะห์และบทวิจารณ์ในนิตยสารจำแนกออกได้ 3 ลักษณะ คือ     

2.1 แบบจริงจัง  ตรงไปตรงมา  เป็นการวิเคราะห์หรือวิจารณ์ปรากฏการณ์  หรือสถานการณ์ที่เกิดขึ้นโดยมุ่งเน้นการตีความหรือแจกแจงประเด็นของเรื่อง  ใช้เหตุและผลตามหลักการหรือวิชาการ และชี้แนะแนวทางแก้ไขปัญหาอย่างตรงไปตรงมา มักใช้สำนวนโวหารเชิงบรรยาย อธิบายความ แจกแจงมากกว่าจะใช้สำนวนโวหารแบบพรรณนาความเปรียบ ให้เห็นภาพพจน์ (figure of speech)        

2.2 แบบประชดประชันเสียดสี  คือการใช้ภาษาแบบกระทบกระเทียบ เปรียบเปรย  หรือในลักษณะเสียดสีประชดประชัน โดยไม่วิเคราะห์วิจารณ์หรือกล่าวตำหนิโดยตรง แต่มุ่งใช้สำนวนโวหารเชิงพรรณนาความเปรียบหรือเขียนวิจารณ์เชิงแดกดันเพื่อแสดงความหมายนัยประหวัดมากกว่านัยตรง จนบางครั้งผู้อ่านไม่เห็นสิ่งที่เสียดสีไว้ก็มี
2.3 แบบสนุกสนาน  คือการเขียนโดยนำประเด็นที่ต้องการวิเคราะห์วิจารณ์มากล่าวถึงโดยเป็นการพูดถึงเชิงทีเล่นทีจริง ไม่รุนแรง เป็นลักษณะหยิกแกมหยอก และใช้ภาษากึ่งตลกขบขันทั้งภาษาพูดและภาษาสแลงผสมผสานกันไป หรือใช้โวหารสร้างภาพพจน์จูงใจให้ผู้อ่านรู้สึกเพลิดเพลินลีลาการใช้ภาษาในบทวิเคราะห์วิจารณ์ของผู้เขียนแต่ละคนแต่จะไม่เหมือนกัน แต่สิ่งที่ควรจะมีเหมือนกันก็คือการใช้ภาษาที่อ่านเข้าใจง่าย เพราะหนังสือพิมพ์และนิตยสารมีคนอ่านทุกระดับทำให้ต้องสื่อความหมายกับคนทุกกลุ่ม การใช้ภาษาที่ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์แม้จะเป็นเรื่องสำคัญ

ระบบค้นหาข้อมูล

เมนูลัด


ผู้ให้การสนับสนุน
kulogo   01_MICT  02_EDU  03_UNESCO  04_SSS  05_SSY  06_ThaiPBS  07_STOU  08_CCDKM